Vraag: mag ik meer eigen bijdrage aftrekken dan privé-gebruik?

Als ik aan mijn werkgever een bijdrage voor privé-gebruik lease-auto betaal, die hoger is dan de vergoeding die ik van hem ontvang, is de fiscale behandeling daarvan dan anders? M.a.w. is er een beperking voor wat betreft de bijbetaling voor een lease--auto? Een concreet voorbeeld is, dat ik een auto lease van f 2500,-- per maand en van mijn werkgever een vergoeding van f 1300,-- ontvang. Ik betaal dan dus (f 1200 + 19% BTW = ) ca. f 1440,-- per maand aan mijn werkgever als privé bijdrage, die ik in mindering wens te brengen op de bijtelling.

U. B. te Utrecht

Als ik u goed begrijp least u zelf een auto voor ƒ2.500 exclusief 19% BTW en betaalt u dus ƒ2.975 per maand. Omdat u de brandstof niet noemt neem ik aan dat bij de lease is inbegrepen. Van uw werkgever krijgt u maandelijks 119% van ƒ1.300 ofwel ƒ1.547 terug. U vraagt zich af of u het verschil zijnde ƒ1.428 van uw inkomen mag aftrekken, tegenover de bijtelling voor privé-gebruik.

Van belang is nu welk standpunt u inneemt. Uw vraagstelling suggereert dat u meent dat sprake is van een auto van de zaak. Dat kan. Het is niet slim van uw werkgever om er mee akkoord te gaan dat de factuur op uw naam staat, omdat zodoende de BTW in het geheel niet verrekend kan worden als er geen aanvullende kilometeradministratie wordt gevoerd. Maar waarom zou ik me er over opwinden dat mensen het soms verkeerd doen? Het antwoord op uw vraag is in principe ja. Maar bijtelling en aftrek mag u per saldo geen aftrekpost opleveren.

Gesteld nu dat uw auto een cataloguswaarde van ƒ36.000 heeft en u privé rond de 10.000 kilometer per jaar rijdt. U mag er van uit gaan dat 25% van de cataloguswaarde of ƒ11.500 per jaar wordt bijgeteld wegens privé-gebruik. Het door u zelf betaalde deel van de auto bedraagt twaalf keer ƒ17.136 per jaar en mag u aftrekken tot maximaal het bedrag van de bijtelling. In ruil voor uw eigen bijdrage behoeft u dus geen belasting te betalen over een fictieve bijtelling. U heeft zelfs nog enig wisselgeld als de Belastingdienst haar recht gebruikt om de werkelijke kosten bij te tellen in plaats van het fictieve percentage, wat in de eerstkomende jaren naar verwachting alleen gebeurt waar echt veel belasting te halen valt.

Juist omdat die auto door u persoonlijk geleasd is, zou de Belastingdienst een afwijkend standpunt kunnen innemen. Eigenlijk is sprake van een eigen auto en uw werkgever geeft u maandelijks een vergoeding die beduidend hoger is dan het reiskostenforfait. Uw werkgever beschikt niet over een door u bijgehouden kilometeradministratie en kan dus niet aantonen dat u veel kilometers heeft gebruikt om reeksen klanten te bezoeken. Voor uw werkgever ligt hier dus een risico van een forse naheffing loonbelasting op de loer. Aangezien u zich met hand en tand zult verzetten tegen terugbetaling van het aan u vergoede, gaat uw werkgever flink voor schut als de Belastingdienst zich een beetje inspant.

Voor uw werkgever is het van belang dat de facturen van de leasemaatschappij aan haar gericht worden. Vervolgens ligt de bal bij u of u iets verandert aan de hoogte van uw eigen bijdrage. Deels heeft u te maken met het spel van de economische krachten: hoe afhankelijk is uw werkgever van uw aanblijven en hoe hard kunt u op uw poot spelen? Mogelijk kunt u als wisselgeld een deel van uw brutoloon inleveren, maar let op dat dit consequenties kan hebben voor uw pensioen en voor opbouw van rechten voor onder andere WW en WAO. Onwaarschijnlijk is dat na een schets van de duistere waarheid rond de loonbelasting uw werkgever u dankbaar om de hals vliegt en alles regelt. Het lijkt mij daarom zelfs onwaarschijnlijk dat uw werkgever mij of iemand anders inhuurt om de gehele administratie eens op dit soort dingen te screenen: als het echt moeilijk wordt zien mensen vaak liever niets.

Š Jeroen van Rossum, 18 januari 2002.